Steeds meer mensen sloten zich bij Absalom aan. Zo ontstond een wijdvertakte samenzwering.
2 Samuel 15: 12
Voor een volk dat door God was uitverkoren gedroeg Israel zich zeer twijfelachtig. Bedrog was aan de orde van de dag, ondanks dat de Israëlieten Gods aanwezigheid zo intens meemaakten.
Het verhaal van Absalom vormt een voorbeeld van dit bedrog. Absalom wilde op een listige wijze zijn vader, koning David, van de troon stoten. Vele Israëlieten, waaronder Achitofel, Davids raadsman, sloten zich bij Absalom aan. Een van de weinigen die trouw bleven aan David was de Arkiet Chusai. God gebruikte Chusai om Absaloms snode plannen te verijdelen.
Het is een treurig verhaal, een van verraad en machtswellust. Een van de vele over Israel. Dat slechte, slechte volk toch ook... Maar... is het eigenlijk wel eerlijk dat we zo neerbuigend doen over Israel? Als we ons een spiegel voorhouden, zien we dan een Chusai, die de rechtmatige koning en daarmee God trouw bleef; een David, die nagenoeg altijd Gods wil uitvoerde, of toch meer een Israel, dat keer op keer in zonde verviel en door God gecorrigeerd en op het goede pad gezet moest worden?
De verhalen over Israëls ontrouw dienen niet slechts om te tonen hoe het niet moet, ze schetsen ook de realiteit van menig christelijk leven. Bovenal illustreren ze het Evangelie: God blijft ons trouw, ondanks onze ontrouwheid, onvoorwaardelijk.