Preken

(Super-)enthousiast voor de Kerk

AVONDMAALSVIERING KONINGSKERK 13 - 09 - 2009

door ds. L. Krüger

Schriftlezing: Koloss. 1: 24 - 29 (NBV)

Ik ben blij dat ik nu voor u lijd… Ik ben blij dat ik voor mijn geloof mag lijden… Ik ben blij dat ik mag lijden voor de Kerk van Jezus Christus…

Wie van ons kan Paulus dit vanmorgen nazeggen? - “Ik ben blij dat ik mag lijden…”

Mijn antwoord: ik niet!

Ik kan Paulus dit niet nazeggen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog heel veel moeite heb om tegenstand, belediging, lijden voor mijn geloof en voor de Kerk te verdragen. Ik zou het heel graag willen – een gat in de lucht springen als ik een keer de wind van voren krijg – maar zo ver ben ik nog lang niet. Op dit moment raak ik nog al te snel opstandig en verontwaardigd als ik moet lijden voor mijn geloof. Ik heb nog een beetje van dat gemakkelijke soort geloof. Het is prima en ik vind het mooi en geweldig en fijn – als het mij maar niet al teveel kost.

Als ik vanmorgen in de Koningskerk zou zitten en de preek zou gaan over mijn blijdschap en bereidheid om te mogen lijden voor mijn geloof en voor de Kerk, dan zou ik met een licht

schuldgevoel naar huis gaan. Maar dat is niet de bedoeling. Het is de bedoeling van de prediking om mij te inspireren, te bemoedigen en blijmoedig naar huis te laten gaan.

Daarom wil ik niet vanmorgen stilstaan bij je bereidheid al dan niet om te lijden voor je geloof; nee, ik wil stilstaan bij een veel belangrijker vraag.

De vraag namelijk: wat zou er de reden voor zijn… wat zou er het geheim van zijn dat Paulus met echte, oprechte blijdschap bereid is om te lijden, niet alleen voor zijn geloof, maar ook voor zijn medegelovigen en voor de Kerk in haar geheel?

Gelukkig is dat niet een heel moeilijke vraag om te beantwoorden, want het antwoord staat heel duidelijk in de brief waaruit wij vanmorgen een stukje hebben gelezen.

Want kijk, Paulus begint niet zijn brief met een vermelding van het lijden dat hij moet ondergaan.

Nee, Paulus heeft een heel mooie gewoonte wanneer het gaat om brieven schrijven. Het is namelijk zijn gewoonte om zijn brieven met iets positiefs te beginnen. Altijd doet hij dat. Zijn brief aan de Kolossenzen begint hij met een zegengroet, en vervolgens schrijft hij hoe ontzettend blij hij is met de gelovigen in Kolosse. Hij is namelijk blij over en dankbaar voor de grote liefde die de gelovigen in deze stad hebben – niet alleen voor elkaar, maar voor alle gelovigen, overal ter wereld. En hij is blij en diep dankbaar dat je hier in Kolosse nu eindelijk mensen hebt die het Evangelie van Jezus Christus nu echt hebben begrepen. Een van zijn medewerkers, Epafras, was kort geleden nog op bezoek in Kolosse en heeft hem al deze dingen verteld. En recht aan het begin van zijn brief spreekt de apostel zijn blijdschap en dankbaarheid hiervoor uit.

Vervolgens – en het is hier waar wij het eerste antwoord krijgen op onze vraag - schrijft hij een lofzang op Jezus.

Het eerste antwoord op de vraag: waarom is Paulus zo bereid… sterker nog: waarom is hij zelfs blij om te mogen lijden voor zijn geloof en voor de Kerk, is:

I. Paulus weet van wie de Kerk is. Mijn vraag vanmorgen is: weet jij werkelijk van wie de Kerk is? Of anders gesteld: besef jij werkelijk wie Hij is van Wie de Kerk is?

Nu zullen we allemaal onmiddellijk antwoorden: ja, ik weet van Wie de Kerk is – de Kerk is van Jezus Christus. (En als je lid van, of alleen maar goed bekend bent met de Koningskerk, zul je zeggen: de Koningskerk noemt zichzelf immers “Gemeente van Jezus Christus”.) Dus, ik denk niet dat we veel moeite zullen hebben om deze vraag te beantwoorden. En dat geldt niet alleen ons die hier vanmorgen aanwezig zijn; het geldt zeker ook de andere twee-derden van de gemeente die hier niet aanwezig zijn. - Maar nu heb ik door de jaren heen

geleerd dat je niet alleen maar moet luisteren naar wat mensen zeggen of antwoorden; je moet vooral letten op wat ze dóén. Daarom wil ik deze hele zaak een beetje concreter maken: Als er in de afgelopen week in de krant heeft gestaan: “minister-president Jan-Peter Balkenende komende zondag te gast in de Koningskerk” , kan ik je verzekeren dat de Koningskerk vanmorgen barstens vol had gezeten.

Sterker nog: als er in de krant had gestaan: koningin Beatrix, prins Willem-Alexander en prinses Beatrix op bezoek in de Koningskerk, had niet alleen de kerk barstens vol gezeten, maar stonden ze buiten in de straat ook nog. Er zijn van die mensen – heel veel van die mensen -: als ze horen dat de koningin, of Willem-Alexander en Maxima er zijn, dan willen ze erbij zijn. En daar is ook niets fout mee. Ikzelf zal er niet in de rij voor gaan staan, maar er zijn mensen voor wie dat heel belangrijk is.

Dus, voor heel veel van ons geldt: als iemand je van de week had gebeld, en had gevraagd of je van plan was naar de kerk te gaan, en je had gezegd: nee, ben ik niet echt van plan; en de persoon zou zeggen: ja, maar wist je niet?: de koningin is er te gast! Dan had jij gezegd: nou, in dat geval ga ik zeker! En dan had de andere persoon gezegd: ja, maar het is ook avondmaal… Dan had je nog steeds gezegd: nee, maar ik denk toch dat ik ga! Dit is waar het om gaat: wij zeggen vrij gemakkelijk dat we weten van wie de Kerk is, en we weten ook wie Jezus is. Maar beseffen wij dat echt?

Want als ik werkelijk besef van Wie de Kerk is, zal niets en niemand mij kunnen tegenhouden om naar de Kerk te gaan, en zal het me verder ook niet uitmaken wie er wel of niet komt, maar ik ga vanmorgen naar de Kerk om Jezus te ontmoeten! En als het avondmaal is, zoveel temeer. Want als het avondmaal is, mag ik met Jezus aan tafel gaan en dat wil ik voor geen geld ter wereld missen. En het is voor mij veel en veel belangrijker om samen met Jezus aan tafel te zitten, dan met welke president of lid van het koningshuis of bekende Nederlander, of wie ook al!

Paulus is blij dat hij mag lijden voor zijn geloof en voor zijn mede-gelovigen, want hij weet van wie de Kerk is. De Kerk is van Jezus. En Paulus weet als geen ander wie Jezus is! Ik heb jullie twee weken geleden verteld hoe terughoudend de vertalers van de NBV zijn wanneer het gaat over de Goddelijkheid van Jezus. Het liefst zwakken ze de woorden af; ze houden de vertaling maar aan de magere kant.

Paulus niet. (Ik wou echt dat Paulus had meegewerkt aan de nieuwe Bijbelvertaling, want dan waren woorden als “genade” en over de Goddelijkheid van Jezus behouden gebleven. Dan hadden wij een veel krachtiger vertaling dan nu.)

Wanneer Paulus het heeft over de Goddelijkheid van Jezus, zoekt hij alleen maar naar de allerhoogste superlatieven (en nu ga ik echt over op de NBG): Hij is het beeld van de onzichtbare God,… - Waar Jezus is, daar word God zichtbaar!

Wil je God zien? – Kijk naar Jezus! de eerstgeborene der ganse schepping, want in Hem zijn alle dingen geschapen, die in de hemelen en die op de aarde zijn, Hier zijn wij terug bij de roots. Hier zijn wij bij hét geheim van het menselijke bestaan, en van de schepping. Alles wat er bestaat, komt uit Jezus voort. Lees het ook in Johannes 1: In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Het was in het begin bij God. Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat. In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen.

Als ik dit lees, wéét ik eenvoudig: wij Christenen zijn nog niet begónnen te begrijpen wie Jezus werkelijk is!

Vs. 19: Want het heeft de ganse volheid behaagd in Hem woning te maken, Wanneer Jezus de Kerk binnenkomt, dan brengt Hij hier naar binnen de volle Goddelijke overvloed; alles, maar dan ook alles wat wij nodig hebben en maar kunnen wensen om een goed, een zinvol en een overvloedig leven te leiden.Van Hém is de Kerk. Van Hem, die de sleutel is tot de volheid, de rijkdom en het overvloed van de schepping, van het heelal, en van het menselijke bestaan.

II. Paulus weet wát de Kerk is: het Lichaam van Christus; bruid van Jezus; het Rijk van God en Hij is vóór alles en alle dingen hebben hun bestaan in Hem; en Hij is het hoofd van het lichaam, de gemeente.

III. Paulus weet wat zijn roeping in de Kerk is Paulus voelt zich geroepen, niet alleen te ontvangen, maar ook uit te delen in de Kerk. Hij voelt zich een vertegenwoordiger en een gestuurde van Jezus. En hij voelt dat dat echt de wil van God is voor zijn leven. Zo begint hij ook zijn brief. Van Paulus, door Gods wil apostel van Christus Jezus…

Koloss. 1: 1

Weet u, ik ben er overtuigd van dat God jou rol in de Kerk en in de gemeente veel hoger inschat dan jezelf. Hij heeft voor je een veel mooier en rijker taak dan dat je misschien zelf in de gaten hebt. God ziet een ieder van ons als verkondigers en brengers van goed nieuws. Paulus schrijft in deze brief aan de Kolossensen: Christus is in u, hij is uw hoop op goddelijke luister. Hem verkondigen wij wanneer we iedereen waarschuwen en in alle wijsheid onderrichten, om iedereen tot volmaaktheid in Christus te brengen.

Daarvoor span ik mij in en strijd ik met zijn kracht, die volop in mij werkzaam is. De kracht van de Heilige Geest is in mij; ik streef ernaar, ik ben onderweg om de volmaaktheid (dat is: mijn doel en bestemming) in Jezus te bereiken.

Ik ga je niet vanmorgen vragen: ben je bereid, of zelfs blij als je voor je geloof mag lijden? Ik wil alleen maar zeggen: laten we – als we straks aan tafel gaan… en ook in de komende week… en in het komende seizoen – proberen om meer en meer te ontdekken wie Jezus is, en wat de kerk is, en wat mijn plaats, mijn taak, mijn roeping in de Kerk is.

En mag ik vragen (ik heb het zeker ook tegen mezelf): laten we echt proberen in overeenstemming te handelen met dit wat we ontdekken.

Amen